woensdag 18 februari 2015

Een hoopvolle lente met een oud geluid

Terwijl de laatste noten van de Oeteldonkers, Kruikenzeikers en Oeletoeters langzaam versterven is het tijd nog even over de schouder te kijken. Wat een week…. nee, niet alleen die praalwagens en ludieke groepen carnavalsvierders. Nee, de politiek die over medische hulpmiddelen ging.

Richtlijnen en protocollen als basis voor hulpmiddelenzorg
Een mooie brief van Zorgverzekeraars Nederland aan de mensen in de 2e Kamer die gaan over de zorg. Ja, van zorgverzekeraars die de laatste tijd regelmatig onder vuur liggen en die ook aan de borreltafel niet ontkomen aan grote verontwaardiging over al het kapitaal vergaren, beperkte artsenkeuze en geringe kwaliteit van zorg. In de brief wordt afstand genomen van het oude systeem van limitatieve lijsten omdat dit maatwerkoplossingen en innovatie belemmert. Nee, dan toch liever een systeem gebaseerd op richtlijnen en protocollen om kwalitatief hoogstaande hulpmiddelenzorg te realiseren. Jaren geleden al door zorgverzekeraars gepredikt en ook door de fabrikanten van medische hulpmiddelen toegejuicht. Nu lijkt eindelijk het kwartje te vallen om patiënten maatwerk te kunnen leveren en zo nodig sneller in aanmerking te laten komen voor innovatieve hulpmiddelen. Da’s goed en passend. Zorgverzekeraars willen dit samen met veldpartijen ter hand gaan nemen. Een mooi geluid. Ik hoop niet dat dit alleen de echo is van destijds.

Keuzevrijheid voor de patiënt
Maar er is meer. Ook de koepel van patiëntenorganisaties NPCF samen met Ieder(in) liet de Kamerleden weten dat zij veel zien in het ondersteunen van de zelfkeuze van patiënten voor een hulpmiddel. Uitgangspunt zou moeten zijn de zgn. International Classification of Functioning, Disability and Health (ICF). De keuze van de patiënt voor een hulpmiddel wordt ondersteund op basis van zijn lichamelijk, persoonlijk en maatschappelijk perspectief. Ja, dat is moderne hulpmiddelenzorg, jaren geleden al vastgelegd in de Richtlijn Functionele Aanspraak. Iedereen uit het hulpmiddelenveld was daar toen al bij. Nu eindelijk lijkt ook bij de patiëntenorganisaties het spreekwoordelijke kwartje te zijn gevallen. Da’s ook een mooi geluid. We zijn inmiddels wel vijf jaar verder. Een beetje tempo maken mag nu dan wel.

Ook het pleiten voor transparantie bij de borging van kwaliteit door zorgverzekeraars past in de huidige tijd. Was 2015 niet het jaar van de transparantie?

Diegene die dat jaar heeft bedacht is het ministerie van VWS. Laat nou ook het ministerie een duit in het zakje te doen. Een mooie brief geschreven aan een zeer betrokken stomaverpleegkundige. Bij stomazorg gaat het niet alleen om de kosten van het stomamateriaal maar om de integrale kosten. Zomaar raak. Behandeling volgens richtlijnen en zorgstandaarden, in de 1e of 2e lijn. Zomaar raak. Maatwerk voor de stomapatiënt. Zomaar raak. Welke brief uit het 1e decennium van deze eeuw ging daar ook al over?

Wat een week!
Wat een week moet je concluderen. Maar dat was het niet eens allemaal. In het overleg in de 2e Kamer zegde de minister ook een onderzoek toe naar de adequate invulling van de zorgplicht van zorgverzekeraars en de rol die de zorgverlener in het proces van hulpmiddelenzorg vervult of moet vervullen. Goed om de hulpmiddelenzorg in de praktijk nog eens de revue te laten passeren.

Kortom, even over de schouder kijken, naar wat er ook al weer was afgesproken, hoe we het bedoeld hadden, wat we al hebben bereikt, hoe we verder moeten met het oog op het patiëntenbelang, kwalitatieve zorg en/of kwaliteit van leven. Ik ben hoopvol gestemd. Rond de zomer weten we meer.


Roelf van Run is directeur van Nefemed



Geen opmerkingen:

Een reactie plaatsen